نوشتن ...

دیگر آنقدر دور است و ناشناخته، که هیچ نزدیکی یا همذاتپنداریای با او حس نمیکنم.غرق کار و آدمها و اتفاقات جدید زندگی. اتفاقاتی که بخشی از آن نبودم و دیگر دستمایهای نیست برای فهمیدن حالش.اما،گاهی، ا...

حالا دیگر تبدیل شده است به یک واکنش ناخودآگاه.غم و غصه ام که زیاد می شود،اولین باران پاییزی که می زند.کامواها را از کمد بیرون می آورم و دستانم می بافند و می بافند و می بافند ... بی آنکه بدانم چقدر زما...

نوشتن ...جایی برای نوشتن . بی چهره نوشتن .موهایم را که باز می کنمنویسنده: بى نام - چهارشنبه ۱۳۹۶/۱۰/۲۷ موهایم را که باز می کنم، به یادش می افتم.Let's block ads! بخوانید...

هر روز بیش از پیش خو می کنم . و هر روز بیش از پیش می فهمم که "لا یتغیر" وجود دارد . و می دانم که هر روز بیش از پیش احمقمxa0 !!! . . . . . آدمیزاد دلیل های بی نهایت هم که داشته باشد ، توان بی نهایت ندارد برای جنگیدن ... باید خو کرد ؟؟؟...